Groningen Special Deel 2: Abbeye interview

Abbeye blijkt vanaf de eerste minuut een goede verteller, met een licht nostalgische glimlach vertelt hij over zijn eerste echte contact met hiphop.

"Ik had hier en daar al wat op TV gezien, maar toen ik op een gegeven moment tijdens een muziekles ‘Big fun in the big town’ te zien kreeg werd ik meteen gegrepen door het hele gevoel dat eromheen hing. Die documentaire gaat over een Nederlander die naar New-York gaat en daar met gasten als Run DMC en LL Cool J spreekt. Vanuit die documentaire moesten wij als opdracht ook een tekstje schrijven. Ik schreef toen mijn allereerste Engelstalige tekst. Dat was natuurlijk niet echt vet, maar het was wel al zo goed dat mensen zagen dat ik er aanleg voor had. Eigenlijk had ik toen mijn allereerste contact met schrijven en hiphop in het algemeen.
 

 Daarna ben ik dingen als Wu Tang gaan luisteren. Wu Tang Forever heb ik echt grijs gedraaid, het greatest hits album All World van LL Cool J vond ik ook classic. Daarnaast luisterde ik natuurlijk ook dingen als Nas en Mobb Deep, heel erg New York gericht was ik in het begin. Ik ben daarna langzaam af en toe een tekstje gaan schrijven. Twee jaar later ben ik serieus begonnen met het schrijven van hiphop teksten.
 

Op mijn vijftiende had ik samen met Doc Fro, nu samen met Pinto het productieduo Vinyl Frontiers, al een heel Engelstalig album in hiphop Ejay opgenomen. Dat was echt zo’n programma waarbij je de muziek niet hoorde maar dat je met zo’n metronoom wat streepjes zag. We namen onze dingen toen ook nog op op een bandje, we deden eigenlijk maar wat."
 

Voor Abbeye ligt de grootste uitdaging in de hiphop om op een simpele manier iets aan de luisteraar te vertellen.

"Ik ben heel erg voor simpelheid, ik heb niet zoveel met MC’s die hele moeilijke woorden in hun zinnen stoppen om het maar een beetje interessant te laten klinken. Ik vind het juist een uitdaging om iets moeilijks in een simpele zin te kunnen verwoorden. Goed simpel is goed denk ik altijd maar. Ik vind het een uitdaging om bepaalde gevoelens zo te verwoorden dat mensen zich daarin kunnen herkennen. Ik vind dat dat altijd beter lukt als iemand iets simpel verwoord, in plaats van dat hij er een moeilijk verhaal van breidt. "
 

Dat wil uiteraard niet meteen zeggen dat de thema’s ook simpel en oppervlakkig blijven.

"Ik schrijf heel vaak vanuit mijn eigen emoties, mijn state of mind. Ik ben niet iemand die heel snel iets gaat schrijven over de wereldvrede of iets anders in die richting. Ik hou het vaak persoonlijk en over dingen die ik om me heen zie. Hoe mensen zich tegenover elkaar gedragen kunnen mij namelijk wel weer inspireren tot het maken van teksten. Als ik me kut voel dan schrijf ik daar gewoon een track over, als ik een bepaald gevoel heb dan ben ik mijn eigen psycholoog door het van me af te schrijven. Daarna voel ik me weer een stuk beter, omdat ik mijn mindstate op een bepaalde manier heb afgesloten.
 

Politiek daar doe ik in principe niet aan, maar dat veel mensen tegenwoordig recht tegenover elkaar staan daar kan ik wel weer door geïnspireerd raken. Zo ben ik persoonlijk namelijk helemaal niet en dan heb ik er wel iets over te zeggen. Ik kan me ook absoluut niet identificeren met mensen die vooroordelen over elkaar hebben en daar schrijf ik dan wel over. 






Door een ongeluk op zijn 9e zijn de oogfuncties van Abbeye zijn rechteroog zo beschadigd dat hij met rechts voor de rest van zijn leven de wereld alleen nog maar ziet “Vliegen”. In hoeverre heeft dit disfunctioneren zijn muziek geïnspireerd?

"Ik heb heel veel nummers die op de een of andere manier met die periode, dat ik alles zag vliegen, te maken hebben. De grappige tegenstelling is dat veel mensen denken dat er een steekje bij me los zit door mijn ooglap, maar ik heb die ooglap juist op om mijn gekheid een beetje tegen te gaan. Dat is ook de tegenstelling waar ik in het dagelijkse leven mee te maken heb. Toen zo’n vijf jaar geleden voor het eerst mijn lapje op deed was ik happy dat ik eindelijk van al die shit af was en dan beginnen mensen ineenkeer allemaal rare shit tegen je te roepen. Ik heb daar nu gewoon schijt aan, ik lach die mensen weg en negeer het. Een enkele keer als ik al gefrustreerd ben dan scheld ik een soms iemand uit of iets anders in die richting, maar over het algemeen heb ik er gewoon schijt aan. Als je zou ruilen met mijn rechteroog, dan snap je meteen waarom ik met een lapje rondloop."
 

Het disfunctioneren van zijn oog is ook een van de redenen dat het oorspronkelijk in 2006 geplande album nooit het levenslicht gezien heeft.

"Er was een heel album met SirOJ, die hadden we gewoon voor negentig procent af. Ik had op dat moment alleen nog niet de feeling om daadkrachtig en gefocust dat ding uit te gaan brengen. Ik had op dat moment teveel andere dingen die in mijn hoofd rondspookten.
 

Daarnaast ben ik zelf ook heel kritisch op mijn muziek, ik ben in het algemeen niet snel tevreden. Als artiest moet je wel iets kunnen bijdragen, je moet iets brengen dat er nog niet is. Op dat moment had ik wel het idee dat er iets op stond dat er nog niet was, maar de plaat gaf nog niet genoeg weer wie Abbeye is. Achteraf heb ik er wel spijt van, voor die tijd was het een plaat die waarschijnlijk veel mensen hadden kunnen waarderen. Maar mijn Boy SirOJ shined nu en daar ben ik heel blij om."
 

Nu, vier jaar later, kunnen we weer nieuwe nummers verwachten, hoe zal deze eerste promotietape klinken?

"De plaat is gewoon Abbeye. Ik vind dat ik qua rappen een heel eigen stijl heb, hoe ik de beat aanpak, sommige woorden die ik gebruik, hoe ik zit in die adlips en hoe ik op de achtergrond soms dingen doe. Ik vindt het moeilijk om dat ergens mee te vergelijken, om mijn stijl naast iets anders hier in Nederland neer te zetten.
 

Ik heb een bepaalde humor in mijn teksten die je bijvoorbeeld ook bij Kraantje terug vind. Ik heb dat alleen weer net iets anders. Mijn verses zitten daarnaast heel apart in elkaar, ik probeer ook niet altijd op het einde van een zin te rijmen. Bij mij zul je nooit drie of vier verses hebben die qua rijm precies hetzelfde in elkaar zitten, soms zit het rijmwoord gewoon in het midden van de zin of op een hele andere plaats. Ik probeer het interessant te houden door juist niet bepaalde rijmschema’s te volgen. Ik wil gewoon dat de luisteraar zich afvraagt wanneer het nou een keertje gaat kloppen en als het dan eindelijk klopt dat de luisteraar dan aangenaam verrast is. Het rijmen komt onverwachts, maar het klopt wel.
 

Die onorthodoxe stijl houd het voor mensen ook interessant om naar me te luisteren. Ik schrijf wel snel, maar denk heel goed over mijn verses na. Omdat ik vind dat mijn verse van begin tot einde moet kloppen. Ik gebruik ook van die gekke termen als ‘BAMMM’ en ‘RAKLAANGG’ , dat soort stripachtige uitdrukkingen gooi ik gewoon door mijn nummers heen. Het is voor mij persoonlijk vooral belangrijk dat een artiest origineel is. Mensen moeten binnen drie seconden kunnen horen naar wie ze luisteren.
 

De plaat op zichzelf is een redelijk divers ding, ik heb uiteraard een paar nummers waarin ik opschep over mezelf. Maar ook die nummers probeer ik op een originele manier aan te pakken.  Maar ik heb ook nummers die serieuzer zijn en die bijvoorbeeld gaan over de fucked-up state of mind waar ik een tijdje in zat. Ik heb ook een nummer die omschrijft wat ik zag toen ik alles door elkaar zag vliegen. Kraantje Pappie doet ook mee op een track die gaat over mensen en media die je voorliegen.
 

Daarnaast staan er veel bangers op, maar ook drie of vier rustige nummers met een echt topic. Nummers die een verhaal vertellen. Ik wil op deze promotietape meerdere kanten van mezelf laten zien. Ik heb veel nummers met dat boombap geluid, maar dan wel met een andere twist eraan.  "

Het mag op zijn minst opvallend genoemd worden dat Abbeye na vier jaar pauze zijn EP besluit  uit te brengen in dezelfde periode als mede Groningers Vice Verzen en het Groningse producerteam The Hook Up, bestaand uit Enky Benger, Micke Rockmore en CB, hun nieuwe materiaal uitbrengen.

"Ik snap wel dat mensen het op een hoop gooien omdat het allemaal uit Groningen komt. Maar het is wel zo dat Vice Verzen iets totaal anders doet dan ik. The Hook-Up is echt een productiecollectief, die EP is ook meer een compilatie cd waar ook nationale artiesten op meedoen. Die van mij is echt een compleet introductie album, die van Vice Verzen is een korte tape. Ik denk niet dat die elkaar in de weg gaan staan.
 

Maar ik denk dat Groningen zo’n overvloed nu ook wel nodig heeft. We kennen nu Blocnotes, we kennen nu Kraantje Pappie , maar er gebeurt nog veel meer in Groningen. Dan moeten mensen zelf maar zien wat ze dope vinden, misschien vind je alle drie de tapes dope en dan heb je genoeg voor een tijd. "
 

Op het tijdstip van spreken zitten we in de studio van het Groningse producerduo The Hook-Up. Deze studio ligt in ‘Studio Boterdiep / The Building’, misschien wel het belangrijkste gebouw voor hiphoppend Groningen.

Boven ons zit 10Kilobeats, hier beneden heb je de Hook-Up studio en hiernaast zit Sherloq Telq van de Zombie Squad. Hij doet dingen als Urbanism, een soort urban programma op de regionale omroep en daarnaast begeleid hij mensen. Hier in de Hook-Up studio neem ik altijd op bij Enky Benger. In principe heb je hier drie hokken waar je op kan nemen.  
 

Iedereen gaat hier in Groningen heel relaxt met elkaar om, iedereen die goed bezig is komt vroeg of laat wel in de Building terecht. Dat is wel het voordeel van de Building, als je relatief nieuw in de groep bent dan kun je snel dingen oppikken van mensen die er meer ervaring mee hebben. Bij de Building gaat je ontwikkeling vijf keer zo snel, dan wanneer je vanuit je huiskamer werkt. Er is hier altijd wel iemand bereid om je te helpen de volgende stap in je carrière te zetten."
 

Daarnaast heeft volgens Abbeye de afgelegen ligging van Groningen ook een grote stimulerende functie op de creatie van hiphop talent.

Ik merk wel dat de ligging van Groningen ervoor zorgt dat mensen hier heel erg hun eigen ding doen. Ondanks dat mensen hier veel samen hangen, wordt er wel totaal verschillende muziek gemaakt. Dope D.O.D. is bijna tegenovergesteld aan wat Kraantje maakt en ik zweef daar weer ergens tussenin. Gasten als Kas-M & Wenkie hebben ook weer een heel eigen geluid. Daarnaast gebeurt hier qua producers ook weer heel erg veel. Doordat we hier juist wat verder weg zitten, worden we minder snel beïnvloed door wat er verderop gebeurt.
 

Ik denk dat dat eilandeffect wel weer bijdraagt aan het unieke karakter dat artiesten hier hebben. We klinken hier niet snel als iemand anders, wat dat betreft heeft het wonen in Groningen wel een voordeel. We zitten hier op een hoog niveau en dat willen we de mensen nu gewoon graag laten zien.
 

Check hier deel 1 van de Groningen Special met DJ Friss!
Check hier deel 2 van de Groningen Special met Abbeye!
Check hier deel 3 van de Groningen Special met Dope D.O.D.!
Check hier deel 4 van de Groningen Special met Vice Verzen!
Check hier deel 5 van de Groningen Special met Roelie Vuitton!