CD-tip: het-beste-Hip-Hop-album-ooit-gemaakt
Door: Sluwe Voszz 25-09-2010
De laatste cd tip dateert alweer uit mei 2010. Dat is te lang geleden voor een auteur die zichzelf af en toe auteur noemt. Ik ga dat goed maken. Deze cd-tip bevat het beste Hip-Hop album ooit gemaakt. Zo. Dat is nog eens een comeback als House Of Hip Hop columist.
Met dat statement creëer ik echter wel direct een probleem. Ik zeg namelijk over 3 albums dat ze het-beste-Hip-Hop-album-ooit-gemaakt zijn. Het ligt en beetje aan de dag en de tijd dat je het me vraagt. Meestal schreeuw ik het tijdens het luisteren van 1 van deze 3 albums: “Dit is het-beste-Hip-Hop-album-ooit-gemaakt!” Soms vragen mensen ernaar en dan noem ik ze alledrie in 1 adem. En als ik een keer een lijstje moet maken, zet ik stiekem 3 1-tjes neer. Dat ziet er dan zo uit:
1. Jedi Mind Tricks – Violent By Design
1. Big Pun – Capital Punishment
1. Wu-Tang Clan – Enter the Wu-Tang (36 Chambers)
Er zit een overeenkomst tussen deze albums. Het zijn alledrie debuutplaten. Nou ja; die van Jedi Mind Tricks niet echt, maar hun eerste album was qua sound zo anders dat dit het eerste album in hun huidige stijl was. Andere overeenkomsten zijn rauwe Hip-Hop, lyrics, impact, underground en meer van dat soort terminologie. Het is boombap. Het is Eastcoast. Het is rauw. En voor mijn gevoel toch onderschat. Wu-Tang’s eerste album misschien niet, maar dat van Big Pun en Jedi Mind Tricks wel. Ach fuck it. Dit zijn de-beste-Hip-Hop-album(s)-ooit-gemaakt!
1. Jedi Mind Tricks – Violent By Design (1999)
Het is het jaar 2000. De tijd dat ik in Utrecht studeerde. Met een aantal studiegenoten kon ik praten over Hip-Hop. Dit gebeurde niet regulier, maar als we elkaar tegenkwamen. Gewoon in pauzes. Je snapt hoe dat gaat. Een van die studiegenoten passeerde me op een dag in 1 van de gangen van de school en duwde een gekopieerd cdtje in mijn handen. “Dit ga jij dope vinden”, beloofde hij. Ik keek even naar de tekst die er met een zwarte marker opgekalkt was; Jedi Mind Tricks – Violent By Design. Ik stopte het in mijn tas. Pas 3 weken later vond ik de cd terug in mijn tas en dacht ik: ohja! Ik had tijd en besloot de cd direct in mijn stereo te stoppen. Vanaf de intro was ik verslaafd.
Het album opent met een akoestische gitaar, dreigende strings en sounds van donderslagen en regen. Rauw, duister, de verwachtingen lopen op. Een vocal sample versterkt dat duistere gevoel: Beware the beast Man, for he is the Devil’s pawn. Alone among God’s primates, he kills for sport or lust or greed. Yea, he will murder his brother to possess his brother’s land. Let him not breed in great numbers, for he will make a desert of his home and yours. Shun him; drive him back into his jungle lair, for he is the harbinger of death. Het komt uit de film Planet of the Apes uit 1968. Op het laatste woord “death” zit een echo en die gaat over in de eerste track Retaliation.
Stoffige drums, scratches die Killah Priest’s line “I leave the blood spillin in the streets” laten horen, dreigende strings, een vocal sample en uiteraard de rauwe stem van Ikon The Verbal Hologram (ook wel bekend als Vinnie Paz) die ons verwelkomt op de plaat: Yo it’s the fuckin Hologram, Jedi Mind baby, banging yall in the fuckin face. NahImsayin. With the God Jus Allah, My man Stoupe on the track.
Wat volgt is een stortvloed aan kwade lyrics, harde rauwe flows, harde boombap beats, oude filmsamples en diverse gastartiesten. Wat volgt is een classic album. De sound neemt je mee naar de donkerste plekken op de aarde en de rappers Vinnie Paz en Jus Allah verhalen over het geweldadige leven in Philadelphia.
De skills van de mc’s zijn misschien niet die van een Rakim of Nas. Toch brachten ze iets unieks. De raps op de plaat zitten vol met standaard thug rijms, maar bevatten ook veel verwijzingen naar science fiction, godsdienst of de oudheid.
Vinnie Paz spit op Muerte:
Witness the art of combat
the center is where the bombs at
It’s illegal for the feeble to see beyond that
Upon that, cyanide gasses, sentinel dent through ya ventricle with nine axes
Time lapses, we on with, brutal and terrible conflict bomb shit
You gone quick- on a mission to meet your savior
A pitchfork through your bitch-heart in Castlevania.
Slayin ya’- we blaze all men
And storm through Allah battlefield with suede Timbs
The raven who made men eyeless
Blinds evil, like a needle through the eye of Osirus
My vibrance will span to Negril
With the violence of Hamburger Hill, to kill
Jus Allah spit op Contra:
Ominous leave your brain matter painted on ya Stainmaster
Game of Death motherfucker we draft ya, semi-autograph ya
Keepin L’s lit, sendin pellets through helmets
Shells hit, you and the fag you share a cell with
Takin niggas out thier element rhyme fighters
Divine writers, time travellers, Sliders
Pale niggas act jail lifers
Who tell the active nail biters with the 12s in their diapers
Shoes never walk nor land, explore land
I expose my scrolls and code it in Fortran
Bullets graze ya wig kid, brushes with death
I let the iron clutch grip the bones in ya flesh
Playin on ya wrist like strings on a violin
Dyin in a blood pool wrestlin Leviathan
Fuckin wit Gods, Jedi Mind Tricks
Ya’ll suckas like niggas born without dicks
Hiermee voegden ze iets toe aan de game. De stijl wordt tot op de dag van vandaag gekopieerd. Je kunt horen dat de mannen boeken lezen, films kijken en zich verdiept hebben in bepaalde topics zonder dat het “studiebol” overkomt. Het blijft raw as fuck.
De skills van producer Stoupe zijn wel die van een RZA of Premier. De soundscapes die hij weet te creëren zijn keer op keer fantastisch en complex. Van het mellow bangende I Against I tot het bombastische Gengis Khan. Akoestische gitaren, piano loops, dreigende strings, opgefokte cello’s. De manier waarop Stoupe zijn samples vindt en bewerkt is ongekend. Luister bijvoorbeeld Muerte en vergelijk dat met Gilberto Valenzuela’s De Que Te Quiero…Te Quiero. Stoupe maakt vaak gebruik van zijn Puertoricaanse/Spaanse achtergrond om aan zijn samples te komen en dat maakt hem onderscheidend.
Violent By Design is een album omdat het van A tot Z blijft boeien. Ik heb ook geen favoriete track. Dat is trouwens zo bij alle beste-Hip-Hop-albums-ooit-gemaakt. Ik kan ze alleen maar in het geheel checken, van begin tot eind. De filmsamples uit flicks als Planet of the Apes, Pi en Antz geven continue het gevoel dat je naar een hoorspel zit te luisteren.
Dit is zo’n album dat groeit, waarop je telkens iets nieuws kunt ontdekken en dat de tand des tijds doorstaat. Het is agressief, opgefokt, rauw, mooi, puur en echt. Wanneer je oppervlakkig zou luisteren, zou je kunnen denken; oh dat lijkt op Wu-Tang. Daar doe je dit veel te kort mee. Ik ben de studiegenoot uit Utrecht eeuwig dankbaar. Violent By Design is het-beste-Hip-Hop-album-ooit-gemaakt.
1. Big Pun – Capital Punishment (1997)
Laat me beginnen met zeggen dat ik Big Pun de beste rapper allertijden vind. Big Pun staat altijd bovenaan mijn lijstje. Boven Nas, boven Pac, boven Jigga, boven Biggie. Pun was de beste. Pun was ook de eerste solo latino mc die platina werd in Amerika en hij was dik. Zo dik dat hij er uiteindelijk door stierf. Eeuwig zonde. De man had nog zoveel te geven. R.I.P. PUN.
Zo. Nu naar Capital Punishment. De eerste cd van Big Pun oftewel Big Punisher. Het album opent met 2 jochies die discussiëren over hun favoriete superheld. De meest dominante van de 2 is op de hand van Punisher en zegt: Punisher be takin’ out all ya stupid heroes! Daarna komt de beat van Beware erin. Producer JuJu van The Beatnuts kiest hier duidelijk niet voor de sound waar hij zelf bekend mee is geworden, maar geeft een boombap klapper van groot formaat.
Tegelijk met de beat begint Pun:
Yo…what you thought punk, shit was sweet, now you can’t sleep
Gotta keep ya eyes open wide and hide ya face from the streets
I’m like the beast with a warrant, far from alarmin’
Gave you fair warnin’ now you on the stairs swallin’
I’m callin’ out any rapper that I doubt, smack ‘em in the mouth
Throw ‘em in the yoke, BOOM!, then I knock ‘em out
No doubt, Freddie Foxxx files 20-shot auto glock, BLAAOW!
Benny blind Puerto Rock style
Wit’ a twist of black in the brow, twist ya cap and I’m out
Sleep wit’ the fish-dips for yappin’ too loud
What’s happenin’ now? Niggaz is hard as hell but they Gargamels
Pickin’ on the smallest victim gives ‘em heart to kill
My squad is real and holds it down the hardest regardless
Besides of the largest, we polish the floor
with the rawest hardcore artists
Flawless victory you niggaz can’t do shit to me
Physically lyrically hypothetically realistically
I’m the epitome of catchin’ wreck, catch you when you cash your check
Smash you when you pass then jack you for your fuckin’ Lex
Nothin’ less than the best if the squad did it
Hard-headed niggaz better beware and fear like God said it
De perfecte flow, de rauwe zware stem, de lyrics. Damn! Pun is binnen! En dit is nog maar het begin. Beware fungeert als introductie en eindigt met een outro waarop Fat Joe laat horen dat hij Big Pun ontdekt heeft en hij de mentor is.
Hierna begint Super Lyrical met Black Thought van The Roots. En damn, die shit is gewoon super lyrical. De beat van Rockwilder is eenvoudig en funky, maar doeltreffend; het leidt namelijk niet af van de lyrics, maar ondersteund de monsterlijke flow. In de eerste verse bewijst Pun de beste allertijden te zijn door nauwelijks adem te halen en een flow te kicken die we nooit van iemand anders zullen horen:
Ay-yo my murderous rap verbal attack is actual fact
Tactical tracks match perfectly with graphical stats
Half of you lack the magical dap of tragical rap
That tackles you back and shackles and laughs at you
That’s…the mathematical madness I’m on, the savage, the strong
The marriage, a bond of havoc and song
This massacre’s on as if Picasso laced you
There’s lotsa hateful skeletons locked
in the closet of my castle of Grayskull
I’m possum at grade school, that’s why I have to debate you
My raps are like cables, slashin’ your face, you
That’s how a master degrades you
I’m battlin’ Jesus if he passes through my label
I’m snatchin’ his halo
God I pray that you send my father back as an angel
Language is fatal and it’s hypnotizin’
I’m only emphasizin’, I’m still all about business and enterprisin’
I’m super lyrical, a brain boosts the chemicals
That’s used contenicals inside of my mental projectable
Het is bijna oneerlijk voor Black Thought dat hij daarna nog moet spitten.
Na Super Lyrical volgt een skit waarin je Pun hoort neuken en 2 bitches ruzie maken om zijn dick. Dit is ook Pun. Een grappenmaker. Het album zit vol met zelfspot en humor in het algemeen. Dit komt ook terug in zijn grootste single Still Not A Player met R&B zanger Joe. Het refrein zegt genoeg: I’m not a player, I just crusch a lot. Later op het album is er een remix die het originele niet-radiovriendelijke zinnetje gebruikt: I’m not a player, I just fuck a lot. De sound die Knobody creëert voor de single is een stuk gladder en commerciëler dan de andere tracks, maar alsnog killt Pun de track met zijn lyrics. Pun wist hoe je goede nummers moest maken en naast rauwe straattracks ook hits voor de ladies moest maken. Dit onderscheidde hem van het gros en bracht hem ook zijn platina status.
Na de single volgt een van de hardste meest bombastische producties van het album: The Dream Shatterer. De beat van Domingo stuwt snel voort en de strings zorgen voor een bombastisch effect. Toch is het weer Pun die alle aandacht opeist met lines als Ay-yo I shatter dreams like Jordan, assault and batter your team, Your squadron’ll be barred from rap like Adam & Eve from the garden, I’m carvin’ my initials on your forehead, So every night before bed you see the “BP” shine off the board head.
En zo gaat dat op het hele album. Alle features worden gekilled, Pun flowt ongelooflijk hard en de multi rijms knallen door je speakers. Daarnaast zijn de lyrics van hoog niveau. Zeker wanneer Pun serieus wordt op tracks als Capital Punishment:
I’ve seen it all up close, shit without the movies you’d be buggin
My cousin Juju, barely a juve’ lost it and turned on the oven
He wasn’t playin, blew out the flame and started inhalin
Baring a secret too deep to keep on the streets for sharin
Wearing the virus, Acquired Immune Deficiency Syndrome
Is dickin every thick premiscuous fish in the sea,
Listen to me, shit is rough in the ghetto, you bluff, blow your head off
Fuck a snuff, we bust lead off!
Big Pun is voor de ladies op Still Not A Player & Punish Me. Big Pun is voor de backpackers op Beware & The Dream Shatterer. Big Pun is voor de puristen op Super Lyrical & Capital Punishment. Big Pun is voor de straat op You ain’t a killer & Tres Leches. Big Pun is voor de storytelling liefhebbers op Fast Money. En zo is Pun voor iedereen.
Met natuurlijk als hoogtepunt zijn ille verse op Twinz met Fat Joe:
Ready for war Joe, how you wanna blow they spot
I know these dirty cops that’ll get us in if we murder some wop
Hop in your Hummer, the Punisher’s ready; meet me at Vito’s
with Noodles, we’ll do this dude while he’s slurpin spaghetti
Everybody kiss the fuckin floor, Joey Crack, buck em all
If they move, Noodles shoot that fuckin whore
Dead in the middle of Little Italy little did we know
that we riddled some middlemen who didn’t do diddily
Big Pun is de beste mc allertijden en Capital Punishment is het-beste-Hip-Hop-album-ooit-gemaakt.
1. Wu-Tang Clan – Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (1993)
Bring da motherfuckin ruckus
Bring da motherfuckin ruckus
Bring da mother, bring da motherfuckin ruckus
Bring da motherfuckin ruckus
Zelden heb ik zo’n impact gevoeld als deze plaat op mij heeft gehad. Rauw, ongepolijst, hard, bombastisch, lyrical, origineel, uniek. Alles is van toepassing op de plaat.
From the slums of Shaolin, Wu-Tang Clan strikes again
The RZA, the GZA, Ol Dirty Bastard, Inspectah Deck, Raekwon the Chef
U-God, Ghost Face Killer and the Method Man
Een collectief van individuen. Een crew. Kung Fu samples, namen uit Kung Fu flicks en street knowledge. De flows spatten door de goedkope microfoon waarmee dit is opgenomen. De mc’s waren hongerig en klaar om de wereld over te nemen.
Toch blijft het ongelooflijk dat Wu-Tang zo’n commercieel succes is geworden. Aan de andere kant was dit wat iedereen nodig had in 1993.
Bring da Ruckus
Shame on a Nigga
Clan in da Front
Wu-Tang: 7th Chamber
Can It Be All So Simple
Da Mystery of Chessboxin’
Wu-Tang Clan Ain’t Nuthing Ta F’ Wit
C.R.E.A.M.
Method Man
Protect Ya Neck
Tearz
Wu-Tang: 7th Chamber, Pt. 2
Method Man [Remix] Skunk Mix *
Conclusion
Alles is dope. En meer wil ik er niet over zeggen. Ook omdat ik weet dat je dit album kent en ik je daarom nu de gelegenheid wil geven ernaar te gaan luisteren. Dit is het-beste-Hip-Hop-album-ooit-gemaakt.