Zwolle Special deel 5: Rico interview
Door: Anna Elings
Fotografie: Joris Kalma 27-03-2010
In deel 5 van de Zwolle special praten we met Rico. Naast zijn deelname bij de Fakkelbrigade is hij nu bezig met een theatertour met Typhoon en Muppetstuff. Daarnaast praten we met Rico over het lesgeven op scholen en de verschillende soorten stijlen waarmee de Fakkelbrigade te maken heeft.
Baseer je alle nummers die je schrijft op jezelf?
‘Ja, negen van de tien keer. Je schrijft een nummer naar jezelf kijkend. Je brengt het naar buiten en dan hoop je dat andere mensen er over na gaan denken.’
Vraag je, je weleens af of de boodschap in een song naar boven is gekomen bij de luisteraar?
‘De luisteraar kan er zelf van maken wat hij of zij wilt. De ene keer merk je heel erg dat iemand goed naar de tekst heeft geluisterd en dat is heel tof. Aan de andere kant kunnen ze gewoon niet alles eruit halen wat wij zeggen. Het zou ook te makkelijk zijn, een soort van hap-klare koek. We willen een boodschap delen, maar tegelijkertijd mogen we niet te belerend zijn en de balans daarin voelen we zelf goed aan. Dan is het te hak op de tak, te vaag. We zijn muzikanten en als je teksten kan delen met anderen is dat hartstikke tof. Daarvoor hoeven ze niet per se alles uit een nummer te halen.’
Is het niet moeilijk om kritisch naar je eigen muziek te kijken?
‘Ja, dat is het moeilijkste dat er is. Heel soms lukt dat. Ik heb met Colluci Era weleens gehad dat ik een nummer luisterde en er ineens heel objectief naar kon luisteren. Dat is een moment waarin alles samenvalt, maar dat gebeurd zelden.’
Jullie zijn los van elkaar verschillende rappers. Hoe zorg je dat er in een track van iedere rapper een beetje zit?
‘Dat is moeilijk. Je moet zorgen dat alles een beetje past en klopt. En als iets dan niet klinkt zoals we het bedoelden dan haal je het eraf. Soms heb je iets heel tofs gemaakt, maar als je het terugluistert hoor je dat het, het niet helemaal is. Dan haal je de track eraf want je moet voorkomen dat de luisteraar na drie minuten doorzapt omdat het niet meer klinkt zoals het was. Je moet je ego ook even opzij zetten.’
Werken jullie vanuit een concept? Behandelen jullie dezelfde onderwerpen op een nummer?
‘We doen dat verschillend. De ene keer bedenkt de een, een concept ter plekke. Soms komen we er samen mee, werken we het thuis uit en kijken dan wat we ervan kunnen maken. en werkt de rest het uit. Soms zetten we een beat op en gaan we gewoon spitten en komt er uiteindelijk wel iets uit. We proberen alle werkwijzen en dan kijken we wat het beste werkt.’
Na een concert in de Westergasfabriek zei je dat het album goed was gevallen. Jullie waren in het begin bang dat mensen dachten dat het een Eigen Wereld deel 2 werd of een nieuw Typhoon album of een combinatie hiervan, maar dit is niet gebeurd. Hoe hebben jullie dat voorkomen?
‘Het is heel simpel. We hebben een hele andere beat, die van A.R.T. Hij zorgt ervoor dat we heel anders komen dan Opgezwolle of Typhoon. Dat is echt het begin want de sound is gewoon heel anders. Hierdoor lijkt het niet op of klinkt het alsof. We zijn er bewust mee bezig geweest om de beat anders te laten klinken. Daarnaast zit er ook vier jaar tussen het laatste Opgezwolle album en Colluci Era. We willen niet steeds hetzelfde kunstje uitoefenen. Dat is voor de luisteraar niet leuk en voor ons ook niet.’
Je geeft ook les op de muzikantenopleiding. Heb je het idee dat hiphop nu ook eindelijk geaccepteerd wordt?
‘Ja, maar daar zijn wij ook een beetje voor. Op een gegeven moment waren er acht rockbandjes en twee hiphopbandjes. De eindstand was dat het concept van de hiphopband gewoon heel goed was en dat de leraren echt zoiets hadden van: wauw, dit hebben we nog nooit gehoord. Dat deed me wel heel goed want toen zagen we ook met eigen ogen dat mensen er best versteld van staan.’
Had je tien jaar geleden gedacht dat je een docent zou worden op de muzikantenopleiding?
‘Nee, natuurlijk niet. Ik heb ook wel even getwijfeld voor ik het ging doen. Het idee dat ik docent zou worden sprak mij niet echt aan. Ik ben een dag geweest en daarna vond ik het eigenlijk heel leuk. Ik ben ook blij dat we er zijn want we brengen een ander geluid.’
Je bent nu ook, samen met Typhoon en de Muppetstuff op theatertour. Hiphop wordt hierdoor muzikaler voor jou. Waarom heb je het gevoel dat het nodig is om dat nu te doen?
‘Dat is heel spontaan tot stand gekomen en toen we daarmee bezig waren voelde dat gewoon goed. Het publiek is anders, het is wat jonger. Het wordt heel anders ontvangen en benaderd. We hebben daarvoor ook een nieuwe cd uitgebracht met oude nummers die we in een nieuw jasje hebben gestopt met een akoestische band.’
Wat is het verschil van een optreden met een band en met een dj?
‘Als je met een bandje optreedt kun je aangeven wanneer je de muziek hoger of lager wil. Je kan ze een beetje sturen. Een dj kan het niet helpen als ie keihard uit de speakers knalt. Wat je ook vaak ziet als je met een band gaat optreden is dat zij hiphop proberen te spelen. Persoonlijk vind ik dat niet tof want het klinkt niet echt. Maar New Cool Collective bijvoorbeeld, zij hebben een jazzy sound en Muppetstuff is meer volks met balkanbeats enzo. Dan is het weer leuker. Je merkt ook met een band als Muppetstuff dat je teksten op een hele andere manier overkomen.’
In de theatertour is Typhoon de filosofische denker en jij bent de observeerder. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
‘Ja, dat zeggen ze, maar dat is niet zo. Ik heb geen idee wat mijn rol zou zijn. Ik heb mensen wel horen zeggen dat ik soms onnavolgbaar ben. Dat kan ik me wel voorstellen want er zullen mensen zijn die misschien niet op mijn level zitten. Ik ben niet van het recht toe recht aan.
Ik ben ook van mening dat dingen mijn pad gewoon kruisen en dat in het leven dat ik lijd, de dingen gewoon gebeuren. Je kan je eigen insteek er wel in geven, bijvoorbeeld wanneer je de ene deur sluit, een andere deur weer open gaat. Als je een baantje hebt en je wordt ontslagen, kun je bij de pakken neer zitten, maar er komt vanzelf wel weer iets anders dat je pad zal kruisen.’
Met welke projecten ben je momenteel bezig?
‘Ik ben te horen op de helft van het album van Fakkelteit. Daarvoor zijn we ook op tour geweest. Verder ben ik nu bezig met de Muppetstuff en Fakkelbrigade. Ik heb nooit stil gezeten. Eerlijk gezegd is het alleen nog maar drukker geworden. Vroeger hadden we een vijftig shows per jaar, dat was een steady ding. Nu doen we er zoveel tegelijk. Dan ben je in Utrecht, dan in Tilburg of Haarlem. Ondertussen ben ik een weekend bij mijn familie. Het is net alsof ik overal een ben. Het is wel even leuk. Kijk, die tijd was leuk toen en dit is nu leuk. Als dit een paar jaar geleden zou zijn had ik het waarschijnlijk weer heel anders ervaren. Je gaat gewoon met de tijd mee.’
Heb je weleens het gevoel dat je de shows die je geeft nu wel kent?
‘Nee, elke show is uniek. Van tevoren zit je wel in de kleedkamer te wachten en te wachten. Je gaat wat eten en doet de soundcheck. Maar ook al staan er weer dezelfde mensen het is altijd weer een nieuwe dag, dus een nieuwe ronde en een nieuwe kans. Ik heb nog nooit gehoord of gedacht van: ‘oh we moeten weer.’ Als dat tien keer achter elkaar zou gebeuren zou ik mezelf sterk af moeten vragen of ik wel op de goede plek zit. Ik zie het ook niet als werken, ik vind het gewoon tof.’
Wat is het geheim dat mensen zich zo verbonden aan jullie voelen?
‘Ik heb geen idee, degene die dat weet mag het zeggen. Sommige mensen komen echt twintig keer naar hetzelfde concert. Ik vind drie keer al veel. Het is misschien een reden dat we het steeds weer interessant weten te maken en dat mensen het daarom interessant blijven vinden om terug te komen.’
